πάνε τα χρόνια που βλέπαμε από παιδιά αντίπαλους οπαδούς στο ίδιο στάδιο να δίνουν χρώμα στις κερκίδες με τα πανιά και τα βαρέλια τους, να δημιουργούν πανδαιμόνιο με τις φωνές και τα καπνογόνα τους ,πάνε τα χρόνια που ζήσαμε το συναίσθημα «να τους πάρουμε στην φωνή ,εδώ είναι το σπίτι μας» η βλέποντάς τους απέναντί μας πολλές φορές σαστισμένοι και εκνευρισμένοι να τους ακούμε γιατί ήμασταν πίσω στο σκορ και άλλες τόσες να εξτασιαζόμαστε που τους τουμπεκιάσαμε και μας χαζεύουν.
Η προβολή βίαιων γεγονότων εντός και εκτός γηπέδων από τα μμε παρέσυρε όλο και περισσότερο την κοινή γνώμη προς αυτή την κατεύθυνση .Την κατεύθυνση που έλεγε γήπεδα εκκλησίες ,γήπεδα απόλαυσης ποδοσφαιρικής ποιότητας (εδώ γελάμε) ,γήπεδα χωρίς ένταση και φωνή με ολοένα και περισσότερους καθιστούς οι οποίοι θα διαχωρίζονται ανάλογα με την τσέπη τους, χάνοντας έτσι το προφίλ ενός λαϊκού αθλήματος κατά το οποίο όλοι είμαστε ίσοι ανεξαρτήτως της τάξεως του καθενός.
Αλήθεια ποίο είναι το νόημα να πληρώνουμε ποσοστό από το εισητήριο για την πληρωμή των μπάτσων και κάθε λογής μονάδων ασφαλείας εντός και εκτός γηπέδων από την στιγμή που είναι ανίκανοι να διασφαλίσουν την τέλεση ενός αγώνα ,την ίδια στιγμή που ουκ ολίγες φορές έχει αποδειχτεί το αντίθετο.
Την μία τον λόγο τον έχουν οι μπάτσοι ,την άλλη η ομοσπονδία και την παράλλη οι παε ,με αποτέλεσμα την μία να απαγορεύεται η μετακίνηση , την άλλη να επιτρέπεται μόνο με αμοιβαία ανταλλαγή (κατάσταση που μεταξύ κάποιων ομάδων δεν τηρείται η συμφωνία με αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη πόλωση της κόντρας μεταξύ οπαδών) και το χειρότερο ? η επιτρεπόμενη αλλά μεμονωμένη μετακίνηση.
Βαρεθήκαμε να ακούμε όλους τους «ειδικούς» να μιλάνε και να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς, βαρεθήκαμε να κρινόμαστε αυστηρά από ανθρώπους που είναι ολοκληρωτικά άσχετοι με το χώρο του γηπέδου, βαρεθήκαμε να ακούμε τον κάθε δικαστή να μιλάει για το φαινόμενο της αθλητικής βίας χωρίς να ξέρει καθόλου πιο πραγματικά είναι…
Θα σας πούμε εμείς που χρόνια τώρα το ζούμε καθημερινά…
Βία είναι ο εξονυχιστικός εως εξευτελιστικός ,σε κάποιες περιπτώσεις ,έλεγχος στις εισόδους από αυτούς που «διατηρούν» την τάξη, είναι τα τουρνικέ που θυμίζουν περιστρεφόμενα κλουβιά στα οποία ένας παχύσαρκος η ένας ανάπηρος δεν χωρούν να περάσουν παρά μόνο εάν ανοίξουν τα λουκέτα των πλαϊνών
Βία είναι η απαγόρευση της εισόδου των σημαιών, των πανιών με μηνύματα, των πλακάτ αλλά και κάθε είδους απαγορεύσεις που λαμβάνουν κάθε φορά στα καινούρια τους μέτρα οι εξυγιαντές
Βία είναι το ξάγρυπνο μάτι του «μεγάλου αδερφού» που μας παρακολουθεί ανελλιπώς σε όλο το γήπεδο και σε όλη την διάρκεια του αγώνα είτε κάνουμε κάτι αξιόποινο είτε όχι.
Βία είναι το 15ευρω σαν ελάχιστη(στην καλύτερη περίπτωση) τιμή εισιτηρίου σε όλα τα γήπεδα της χώρας(στο σαλέ της Ξάνθης 40ευρω οι φιλοξενούμενοι) την ίδια στιγμή που η οικονομική κρίση μαστίζει την κοινωνία μας ενώ ταυτόχρονα θέλουν και ζητούν από τον κόσμο να γυρίσει στα γήπεδα-στάβλους(επιεικώς κατά το ήμισυ )
Βία είναι όταν ταξιδεύεις αρκετές ώρες στους ήδη άθλιους δρόμους της χώρας, για να δεις την ομάδα σου 90 λεπτά και σου φέρονται πολύ χειρότερα και από ζώο, χωρίς τουαλέτες, φαΐ ,νερό ενώ η επιστροφή πολλές φορές γίνεται δίχως μία στάση.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΜΑΣ
Και ποιος είναι ο κάθε μαλάκας που θα μου ζητήσει ταυτότητα για να δει από που ηρθα για να με αφήσει να μπω σε ένα γήπεδο ή όχι;
Ποιος μαλακαs έχει το δικαίωμα και απο που το πήρε να απαγορεύσει την μετακίνηση μου;
ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΔΕΙΑ ΓΗΠΕΔΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ!!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ!!
ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ
